Kreacje, artykuły tematyczne, treści » literatura

Sherlock Holmes. Dolina Strachu Artur Conan Doyle

Admin — Thu, 21 Jan 2010 14:27:15 +0000

“Dolina strachu” to powieść i klasyka kryminału Artura Conan Doyle’a . Znany wszystkim Sherlock Holmes i nieodłączny doktor Watson za pomocą rozumowania dedukcyjnego i analizy psychologicznej pomagają policji rozwiązać zagadkę morderstwa które miało miejsce w Birlstone Manor House. W powieści tej Sherlock ma do czynienia ze swoim odwiecznym wrogiem arcyłotrem profesorem Moriaty’m. Miejscem zbrodni jest tytułowa dolina strachu Vermissa Valley. Jeśli mamy ochotę wrócić do korzeni odpocząć od wybuchów, to powieść Conan Doyle’a jest właśnie dla nas.

Wartka akcja, dowcipne dialogi i urok osobisty Sherlocka to atuty których nie trzeba nikomu zachwalać. Jeśli dodać do tego skomplikowana intrygę kryminalną, mistrzowsko przedstawione realia ówczesnej Anglii to ukazuje nam się książka nad wyraz interesująca. Powieść nieco zapomniana dzięki wydawnictwu Aglo ma szansę dać się poznać szerszej publiczności, która poznała Sherloka dzięki wyśmienitemu filmowi fabularnemu.Warto razem z dwójką angielskich detektywów amatorów podążyć śladem zbrodni i siedząc w wygodnym fotelu zastosować metody dedukcji, aby samemu odgadnąć kto popełnił morderstwo. Książka ?Dolina strachu? to proza łatwa, lekka i przyjemna, po przeczytaniu której czujemy się zrelaksowani i bogatsi o interesujące przeżycia.

Pratchett i reszta świata

Admin — Thu, 21 Jan 2010 14:23:40 +0000

Świat dzieli się na wielbicieli tekstów Pratchetta i tych co jeszcze go nie czytali. Świat Dysku zaludniają stworzenia dość specyficzne, sympatyczne i zdecydowanie nie sympatyczne, ale wszystkie opisane z taką energią, że trudno przejść obok nich obojętnie. W kolejnej, dwudziestej trzeciej już powieści Pratchetta Carpe Jugulum na pierwszy plan wysuwają się wampiry. Niezwykłe historie, zaskakujące zwroty akcji i specyficzne, pratechttowskie poczucie humoru to piorunująca dawka oderwania od rzeczywistości. Po czymś takim nie można mieć ponurej miny, a jeśli już, to przynajmniej z intrygującym cieniem uśmiechu. Przerysowane postacie i wykpione problemu a wszystko w wielowątkowym sosie z super szybką akcją. Zamiast zwykłej ceremonii Wielce Oats trafia na wojnę wampirów i czarownic oraz znane już z wcześniejszych części postacie takie jak młoda Agnes, Magrat, niania Ogg czy też babcia Weatherwax. Rzeczy, które wydają się proste, proste nie są, a to co wydaje się przewidywalne przerasta wszystkie oczekiwania.

Świat Dysku to miejsce nie do określenia, tam nic nie jest pewne, ale tak naprawę jest to tylko rama wielowątkowego obrazu. Każdy kolejny tom opowieści Prachetta to pole dla jego niczym nieskrępowanej wyobraźni. Siła tych tekstów tkwi w stylu Prachetta, któremu udaje zachować się równowagę w łączeniu interesujących pomysłów z poczuciem humoru.